Laatste spullen ingepakt, de auto ingeladen en op pad. Onderweg in Frankrijk zullen wij overnachten op Camping La Soupeze bij Limoges, ongeveer halverwege naar Hospital d’Orbigo, het startpunt van onze wandeling. La Soupeze is een camping die helemaal ingericht is op honden en waar Guillermo en ik hopelijk heerlijk kunnen uitrusten van de autorit.

Om 9.00u start ik de auto en zo’n half uur later rijden we, volgetankt en wel, Belgie binnen. Guillermo ligt lekker op de achterbank te slapen en ik geniet van de weg. Voorzover ik die tenminste kan zien, het is inmiddels behoorlijk aan het regenen en dat zou zo blijven tot aan Parijs. Eenmaal bij Parijs volg ik de aanwijzingen van de TomTom en zo sta ik vrijdag middag 1,5 uur stil op de Boulevard de Peripherique. En ik kan niet eens de Eiffeltoren zien, dat zou het wachten tenminste iets verlichten. Wel iets om te onthouden; rondom Parijs niet vertrouwen op je naviatiesysteem... De rest van de route verloopt gelukkig wel voorspoedig, af en toe stoppen om Guillermo een beetje te laten lopen en te laten drinken. Onder het rijden ligt hij lekker te slapen. Rond 19u worden we met een warm welkom ontvangen op La Soupeze. Guillermo kan even lekker rondrennen en spelen met de andere honden op de camping. Na een glas roze zet ik de tent op met de bedoeling om nog even lekker te gaan lezen op mijn nieuwe e-reader. Helaas blijkt deze om onverklaarbare wijze een lege batterij te hebben, en laat ik nou net mijn oplader thuis hebben gelaten. Morgen dus maar op zoek naar een snoertje en nu vroeg onder de wol.

De nacht is koud, ondanks de extra dikke slaapzak heb ik het ook best koud gehad. Hopelijk zijn de nachten in Spanje warmer... Ik ruim de tent op en we gaan weer op pad. Onderweg komen we langs diverse kleine dorpjes, waar ik op zoek ga wat broodjes voor het ontbijt en een oplader voor de e-reader. Broodjes heb ik zo gevonden, maar zelfs de grote Intermarche heeft niet het juiste snoertje. Dat wordt dus een week niet lezen... Ons reistempo is vandaag laag; de camino lijkt reeds begonnen. In Hospital, een dorpje met een brug, 3 huizen, een bar, een herberg en een camping, ga ik op zoek naar de camping. Een halfuur later ben ik het dorpje al drie keer in en uit gereden en heb ik de weg naar de camping meerdere malen gevraagd. Waarbij het antwoord meestal was “hier links, daar rechts, even doorrijden en het daar opnieuw vragen”, hoe je in zo'n klein plaatsje zo lang kunt zoeken... Maar uiteindelijk vinden we de camping, tent opzetten en vervolgens wat eten. Het wordt ons eerste pelgrimsmenu, welke ik deel met Guillermo.. Ik het voor en nagerecht, Guillermo het hoofdgerecht, rauwe forel, een waar feestmaal!

Helaas is er een voetbalwedstrijd op tv en dit betekent in Spanje vuurwerk! Op zich leuk, maar niet als ze het naar je hond gooien terwijl je gewoon rustig zit te eten en je hond naast je ligt te slapen. Guillermo is normaal niet bang voor vuurwerk of knallen, maar schrok nu wel heel erg. Ik boos en verdrietig, zo had ik het begin van onze tocht niet voorgesteld! Na het eten gaan we de tent in, vroeg slapen zodat we morgen vroeg op pad kunnen. Maar helaas is ook op de camping het voetbalgeweld losgebarsten. Op een gegeven moment wordt onze, lichtontvlambare, tent bekogeld met vuurwerk. En daarna nog een keer; het is inmiddels 1u ‘s nachts, bang en gedesillusioneert neem ik Guillermo mee uit de tent en gaan we in de auto slapen. Gelukkig staat deze nog naast onze tent. Ik hoop van harte dit van de week niet meer mee te maken, dan heb ik tenslotte de auto niet meer naast me staan... De vuurwerk bekogelingen gaan door tot 3u ‘s nachts. Veel slapen doe ik deze nacht dus niet, Guillermo slaapt gelukkig wel, ik maak me zorgen om de wandeling voor morgen. Met zo weinig slaap, vol stress en met pijn overal in mijn lijf zie ik het niet zitten om te gaan wandelen. Ik probeer nog wat te gaan slapen, mijn wekker heb ik inmiddels wel uitgezet.